беймарал


беймарал
сын. жерг.
Еркін, бейқам.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Смотреть что такое "беймарал" в других словарях:

  • беймарал — (Жамб., Шу) жайбарақат, еркін. Ақшасын төлеп машинеге мінсек, б е йм а р а л жүре береміз (Жамб., Шу) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.